In een veelbekeken tv-programma werden onlangs thema’s rond het huwelijk besproken: de laatste zomergast was een deskundige die veel onderzoek heeft gedaan naar het huwelijk en de effecten van scheiden. Zij zegt dat mensen tegenwoordig niet eens meer scheiden omdat ze ongelukkig zijn, maar omdat ze gelukkiger willen worden.

Emotionele voldoening

Niet economische zekerheid, stabiliteit en een gezin stichten zijn tegenwoordig de redenen om te trouwen; men verwacht veel meer van een huwelijk – teveel volgens sociologen – namelijk als bron van liefde en emotionele voldoening. Dat zijn ambitieuze doelen, die in elk geval niet een leven lang waargemaakt kunnen worden en eerder tot teleurstelling leiden dan de meer prozaïsche traditionele redenen. Maar bij elkaar blijven is toch vaak beter, zeker als er kinderen in het spel zijn.

Amerikaans onderzoek

In een Amerikaans onderzoek bleek dat verreweg de meeste koppels die in het eerste jaar van het onderzoek ongelukkig waren, vijf jaar later toch weer samen gelukkig waren. Hoe kregen ze dat voor elkaar? Voornamelijk door therapie, meer tijd voor elkaar maken, gewoon doorzetten en wat afstand nemen.

Gescheiden koppels

Van de gescheiden koppels voelden de meesten zich juist nog lange tijd ongelukkig. Waarom? De scheiding neemt wel spanning en onvrede weg, maar veroorzaakt zoveel nieuwe spanningen rond de verdeling van vermogen en inboedel, financiële stress, verhuizingen, reacties van de kinderen, omgangsregelingen en nieuwe relaties, dat de conflicten juist toenemen.

Kinderen worden niet beter van een scheiding

Dat kinderen beter worden van een scheiding, omdat ouders zich dan beter voelen, is volgens diverse onderzoeken een fabeltje. Voor kinderen is het beter om niet te scheiden. Uit recente studies blijkt dat kinderen van gescheiden ouders o.a. op sociaal en emotioneel vlak minder goed presteren en meer gedrags-en gezondheidsproblemen ondervinden.

De gevolgen van een scheiding voor kinderen lijkt steeds meer in de belangstelling te staan.

Scheiden…en de kinderen dan?

 In februari jl. presenteerde André Rouvoet de aanbevelingen van het Platform “Scheiden zonder schade”. In dit rapport staan kinderen centraal. Het platform doet tal van aanbevelingen die ertoe moeten leiden dat zij minder getroffen worden door de scheiding van hun ouders.

Recht doen aan je kind

Ook het ministerie van Justitie en Veiligheid is actief met tal van pilots in verschillende regio’s. Onlangs is een van deze pilots met de naam “Recht doen aan je kind” (of in het Haagse jargon: RDAJK) geëvalueerd.

Waar gaat het over? Met een intensief weekprogramma werd gepoogd om vechtscheidingen te beëindigen. Doel was  een verbetering van het welzijn van het kind, het verminderen van conflicten tussen gescheiden ouders en een grotere betrokkenheid van het netwerk van de ouders. De uitkomst is in veel opzichten teleurstellend. Het begint eigenlijk al bij de aanvang. Het blijkt erg moeilijk ouderstellen te vinden, die aan deze pilot willen meewerken. Vervolgens valt een aantal van hen al vóór de aanvang af. Als het programma uiteindelijk wordt doorlopen blijkt dat de ouders kort na het intensieve weekprogramma het nog wel positief beoordelen, maar een paar maanden later niet meer. Dan heeft de hulpverlening naar hun beleving (te) weinig zoden aan de dijk gezet.

De onderzoekers geven de moed nog niet op, maar constateren dat zij niet kunnen vaststellen of de interventie succesvol was.

vFAS-symposium

In Nederland werd op 15 september 1796 de eerste echtscheiding uitgesproken. Op 14 september 2018 organiseert de vFAS daarom voor de 9e keer de “dag van de scheiding”. Voorafgaand aan de Dag van de Scheiding wordt een symposium georganiseerd, dat dit jaar het thema “als ouders samen verder” heeft. Vanuit verschillende invalshoeken zal worden gekeken hoe de negatieve gevolgen van een scheiding voor het kind zo veel mogelijk kunnen worden voorkomen.

Tot slot

Uit onderzoek blijkt dat bijna 50% van de mensen die gescheiden zijn het achteraf liever anders hadden gedaan. Toch zoekt nog geen 30% professionele hulp. Misschien had het voor kinderen veel verschil gemaakt als dat laatste percentage hoger was geweest.

Onlangs kwam ik een oud-cliënte tegen; een leuke vrouw, inmiddels midden 60, een zogenaamde babyboomer. Haar scheiding was een mooi voorbeeld van hoe het (uiteindelijk) voor alle betrokkenen optimaal kan worden opgelost, met beperking van nadelige financiële gevolgen.

Ouderlijk huis

Geen van beiden wilden destijds het huis verlaten; zij waren er erg aan gehecht, wat ik me heel goed kon voorstellen. Een heerlijk en vriendelijk huis met een grote tuin, waar zij lang hadden gewoond en hun kinderen groot hadden zien worden. En de kinderen – ja, ook die vonden het naar om hun ouderlijk huis te moeten opgeven.

Woonlasten

Zo naar, dat dit de ouders de ogen opende voor een andere oplossing dan verkopen en daarna allebei een ander huis zoeken. Juist de woonlasten zijn meestal de grootste kostenpost in een huishouden. Tenzij een van partijen (meer) gaat werken, moeten na een scheiding uit ongeveer hetzelfde inkomen plotseling twee aparte huishoudens en dus twee woningen bekostigd worden. Dat betekent dus dat men na een scheiding armer is dan daarvoor.

Oplossing

Statistisch gezien is de vrouw dan de armste. In dit geval vond men een betere oplossing in het eigen huis: de man ging boven wonen en de vrouw beneden. Ieder kreeg een eigen ingang en een eigen terras in de tuin, waar de ander geen zicht op had. De kinderen waren verrast, dat hun ouders zo hun best hadden gedaan voor een alternatief en naar hen hadden geluisterd.

Naast elkaar blijven wonen

In een crisis vergeten ouders dat vaak, vraag maar aan Villa Pinedo. Dat geldt ook voor oudere kinderen, ook zij lijden onder een scheiding. Het is niet iedereen gegeven om naast elkaar te kunnen blijven wonen, deze ouders gelukkig wel. Zij waren weer goede vrienden  geworden. Mijn cliënte was er nog steeds heel tevreden mee.

Het is eigenlijk niet met elkaar te rijmen dat één op de drie huwelijken in een scheiding eindigt, terwijl iedereen zijn kind de nare gevolgen van een scheiding wil besparen.

Rapport beter scheidingsproces

Oud-minister André Rouvoet is in het nieuws met zijn rapport over een beter scheidingsproces, vooral vanuit het perspectief van het kind. Daarin zet hij de gevolgen op een rij, zoals: per jaar maken 70.000 thuiswonende kinderen een scheiding mee; 16.000 kinderen hebben ernstige last van de gevolgen; 15% van alle kinderen van gescheiden ouders hebben na de scheiding geen contact meer met een van de ouders.

Faciliteiten in vroeg stadium

Al vele jaren vragen ouders, maar ook ‘scheidingsprofessionals’, om betere en snellere faciliteiten, liefst in een zo vroeg mogelijk stadium. De eerste alternatieve initiatieven rond de scheiding waren ooit de omgangshuizen; een neutrale plek waar kinderen – meestal – hun vader ontmoetten. Belangrijk zijn ook het snel regelen van allerlei praktische en financiële zaken (de hypotheek, de huur, verzekeringen, bankzaken, werk) die gemakkelijk complicerende factoren in de scheiding kunnen worden of ertoe kunnen leiden dat er schulden ontstaan. Daarmee worden de risico’s op schade bij kinderen verhoogd, zegt het rapport terecht. Zeker nu scheidingen een ware epidemie zijn geworden, raadt het rapport een landelijke aanpak aan die zich op alle aspecten richt.

Hulpverlening

Toegang tot goede hulpverlening in alle fases van de scheiding is het meest belangrijk. Ik moet daar wel aan toevoegen, dat het essentieel is dat die hulpverleners zeer goed opgeleid zijn met zowel ervaring in hun vak als levenservaring. De schade die goedbedoelende, maar ondeskundige professionals en vrijwilligers kunnen aanrichten, is vaak desastreus, zo blijkt ook wel uit het rapport. Hopelijk worden de goede aanbevelingen uit het rapport opgevolgd door goede daden.

Binnenkort is het weer zo ver: de aangiften Inkomstenbelasting moeten naar de Belastingdienst worden gestuurd. Als je met een scheiding te maken hebt, is het belangrijk om extra aandacht aan je aangifte te besteden. In deze blog bespreek ik een drietal zaken, die voor jou van belang kunnen zijn. Er kan natuurlijk nog veel meer spelen. Daarom adviseer ik je om een fiscalist te raadplegen vóór je je aangifte indient. In mijn praktijk als familierechtadvocaat  zie ik helaas maar al te vaak dat er tijdens of vlak na de scheiding fouten zijn gemaakt in de aangifte, die vervelende –en soms dure- gevolgen hebben. Voor vragen kun je ook met ons kantoor contact opnemen.

Tip 1

Onderzoek of je nog fiscaal partner bent met je ex.

Tijdens je relatie kun je fiscaal partner zijn geworden. Als je getrouwd was of een geregistreerd partnerschap had, ben je altijd fiscaal partners geworden. Dit fiscale partnerschap eindigt als je een scheidingsverzoek bij de rechtbank hebt ingediend én bij de gemeente niet meer op hetzelfde adres staat ingeschreven. Als je samenwoonde, hangt het van een aantal omstandigheden af of je fiscale partners wordt. Ook de beëindiging van het fiscale partnerschap is in dat geval wat minder duidelijk. In ons e-book “scheiden en partnerschap”  kun je lezen wanneer je fiscaal partners bent. Het fiscale partnerschap kan je financiële voordelen geven, met name als een van jullie in een hoge belastingschijf valt en de ander niet.

Extra tip: Ongeacht of je fiscaal partner bent of niet is het aan te bevelen om de aangiften tijdens je scheiding in overleg met je ex-partner in te vullen. Als overleg niet mogelijk is, kun je besluiten samen dezelfde adviseur in de arm te nemen om de aangiften te doen.

Tip 2

Sommige advocaatkosten kun je aftrekken van de belasting

Een scheiding is een kostbare zaak. Je krijgt met allerlei extra kosten te maken, die je voorheen niet had. En dan bedoel ik niet alleen de kosten van 2 huishoudingen, waar vroeger 1 huishouding was. Je maakt nu ook kosten voor advisering en voor de scheidingsprocedure. Het is daarom niet vreemd dat mij vaak wordt gevraagd of de kosten voor de advocaat kunnen worden afgetrokken. De fiscus is op dit punt niet gul: advocaatkosten zijn in beginsel niet aftrekbaar. Er wordt 1 uitzondering gemaakt: de advocaatkosten, die je hebt moeten maken om partneralimentatie te ontvangen, zijn wèl aftrekbaar. Als je deze kosten hebt gemaakt, is het verstandig om je advocaat om een opgave van deze kosten te vragen. Wij verstrekken je zo’n verklaring meteen.

Dat degene die alimentatie moet betalen zijn/haar kosten die gemaakt werden om die partneralimentatie vast te stellen niet mag aftrekken, is moeilijk uit te leggen.

Tip 3

Partneralimentatie

Vaak verstrijkt er wel wat tijd tussen het moment waarop je feitelijk uit elkaar gaat en het moment waarop je scheiding is geregeld. Het is belangrijk dat je –als dat mogelijk is- in deze periode goede afspraken maakt met je ex over betalingen in levensonderhoud. Oók om achteraf vervelende verrassingen van de Belastingdienst te voorkomen. Als de fiscus een betaling namelijk als partneralimentatie oormerkt omdat jullie duurzaam gescheiden leven, moet de ontvanger deze betalingen opgeven als inkomsten en daar belasting over betalen, terwijl de betaler de betalingen als een aftrekpost mag opvoeren. Met name een aanslag achteraf, kan heel vervelende gevolgen hebben. Wij kunnen je bijstaan om dit te voorkomen.

Wil je reageren op deze blog, neem dan gerust contact met ons op: info@vanderloeff.nl of spoormans@vanderloeff.nl

Wist u dat in Nederland iedere week gemiddeld 673 scheidingen plaatsvinden, oftewel rond de 35.000 per jaar? Ik vind het nog steeds een onvoorstelbaar groot getal. Gelukkig verloopt verreweg het grootste deel van de scheidingen, zo’n 80%, redelijk tot goed, maar dit betekent ook dat 7.000 scheidingen problematisch verlopen. En elk jaar komen er maar liefst 70.000 ‘scheidingskinderen’ bij, met alle problemen van dien. Vandaar ook de groei aan mediators.

Nieuwbouwwijken

Enkele jaren geleden kwam in het nieuws dat nieuwbouwwijken het hoogste percentage scheidingen hadden, waarbij het Amersfoortse Vathorst de kroon spande met één op de twee echtparen. Deze scheidingscijfers van het CBS zeggen natuurlijk lang niet alles, zei scheidingsonderzoeker Ed Spruijt, socioloog en bekend scheidingsonderzoeker. Immers: ook samenwonende stellen die niet getrouwd zijn, gaan uit elkaar. Waar komen die regionale verschillen vandaan? Niet de omgeving nodigt uit tot scheiden maar bevolkingssamenstelling en huizenmarkt spelen een rol. „In Vathorst en Leidse Rijn bijvoorbeeld kun je als gescheiden vader relatief makkelijk aan een huis komen. Personen zonder geloof scheiden meer dan personen met een geloof en nog altijd scheiden paren zonder kinderen sneller dan paren met kinderen.” Dat bijvoorbeeld in een stad als Utrecht relatief weinig mensen scheiden, komt vermoedelijk niet doordat Utrechtenaren betere partners zijn, er wonen daar gewoon veel studenten.

Amsterdam

Amsterdam is qua aantal ook de scheidingshoofdstad. Er wordt voortdurend onderzoek gedaan rond scheidingen. Globaal eindigt één op de drie huwelijken in scheiding; bij een tweede huwelijk is de kans al 50%. De meeste scheidingen duren ongeveer een jaar. Volgens het meest recente onderzoek had een kwart van de gescheiden mensen achteraf graag betere afspraken gemaakt. Wij helpen u graag daarbij.

Steeds vaker hebben relaties een internationaal karakter. Dat kan zijn omdat de geliefden verschillende nationaliteiten hebben en/of omdat zij in het buitenland zijn getrouwd en tijdens hun huwelijk ook in het buitenland hebben gewoond.

Komt het tot een scheiding dan kan dit alles tot onverwachte complicaties leiden. Denk bijvoorbeeld aan de situatie dat een van de ouders na echtscheiding met de kinderen naar haar of zijn land van herkomst terug wil keren. Het Haags Kinderontvoeringsverdrag bepaalt dan wat mag en wat niet.

Het is ondoenlijk om alle mogelijke gevolgen van een internationale scheiding in deze blog te bespreken. Ik beperk mij daarom nu tot de hoofdlijnen. Op kinderontvoering kom ik in een volgende blog terug. Als je specifieke vragen hebt, kun je –ook vrijblijvend-  contact met onze specialisten opnemen.

1. Waar kun je scheiden?

Scheiden in Nederland is mogelijk

  • als jij en/of je partner ten minste 6 maanden in Nederland woont (wonen) of
  • als jullie beiden de Nederlandse nationaliteit hebben.

2. Welk recht moet worden toegepast?

Hoe moet een rechter beslissen als een Deen en een Griekse, die in Nederland wonen en werken, willen scheiden? Of als een Nederlandse in Las Vegas met een Braziliaan is getrouwd en samen met hem in Londen woont? Ieder land heeft zijn eigen regels voor de beantwoording van deze vragen. In Nederland gelden de Nederlandse regels, die het toepasselijke recht aanwijzen. Die regels staan in verdragen, verordeningen en wetten. Omdat verdragen en verordeningen het resultaat zijn van een politiek onderhandelingsproces zijn ze niet altijd duidelijk. In de rechtspraak is bepaald hoe deze regels moeten worden begrepen.

Het wordt nog gecompliceerder omdat ieder verzoek in een scheidingsprocedure een eigen regeling heeft voor de bepaling van het toepasselijke recht. Wat betekent dat? Een scheidingsverzoek staat zelden op zichzelf. Naast de echtscheiding worden ook verzoeken gedaan, die betrekking hebben op alimentatie, kinderen, de verdeling van de bezittingen (activa én passiva), pensioenen etc.

Voor al deze verschillende onderwerpen gelden verschillende regels. Daarbij maakt het bovendien uit of de echtgenoten uit een EU-land afkomstig zijn of niet. De EU-landen hebben in een Verordening de consequenties van een internationale echtscheiding geregeld. Met een aantal landen buiten de EU heeft Nederland op specifieke onderwerpen, bijvoorbeeld alimentatie, een verdrag gesloten. Is er niets geregeld, dan past de Nederlandse rechter het Nederlands recht toe.

3. Naleving van een uitspraak

Heeft de rechter beslist, dan is het van belang dat die uitspraak kan worden uitgevoerd. Ook op dit punt geeft een internationale scheiding complicaties. Wat zijn je mogelijkheden als de beslissing van de Nederlandse rechter in het buitenland uitgevoerd moet worden? Of omgekeerd: hoe geldig is een buitenlandse uitspraak in Nederland? Ook hier zijn internationale verordeningen en verdragen van groot belang.

Samenvattend

De wereld wordt steeds meer een global village. Jongeren trekken de hele wereld over en steeds vaker worden internationale huwelijken gesloten of worden kinderen uit internationale relaties geboren. Veelal realiseren de betrokken zich niet welke verstrekkende gevolgen dit kan hebben. Dat wordt pas duidelijk als het tot een scheiding komt.

Voor advies voorafgaand aan een huwelijk of geregistreerd partnerschap én voor advies en bijstand bij een scheiding kun je met Van der Loeff familierecht Advocaten contact opnemen.

 

De zomer komt er aan. En daarmee ook de schoolvakanties. Een tijd waar ieder kind zich op verheugt. In mijn praktijk zie ik echter dat de zomer voor veel gescheiden ouders én hun kinderen een stressvolle periode kan zijn. Hieronder geef ik je een drietal tips om die vakanties voor je kind en voor jezelf tot een succes te maken.

Tip 1: Regel je zaken op tijd

Het klinkt zo eenvoudig, maar zorg ervoor dat je niet op het laatste moment je vakantie moet organiseren. Dat geeft stress; bij jou, bij je ex en bij je kind(eren). Spreek daarom tijdig, bijvoorbeeld aan het begin van het schooljaar, af hoe de vakanties dat komende jaar verdeeld zullen worden. Maak duidelijke afspraken wanneer korte vakanties beginnen en eindigen. Je leest hier meer over in mijn eerdere blog. Leg de afspraken die je maakt vast, bijvoorbeeld in een e-mail. Dan kunnen jullie allebei plannen maken voor die vakanties.

Buitenland?

Wil je naar het buitenland? Zorg er dan voor dat je over het paspoort of de ID-kaart van je kind(eren) beschikt en dat dat reisdocument geldig is. Houd er rekening mee dat je de medewerking van je ex nodig hebt om een nieuwe ID-kaart/paspoort aan te vragen en dat de gemeente m.n. in de zomer meer tijd nodig heeft voor de afgifte van een nieuw document.

Toestemmingsformulieren

Zorg dat je ook over de benodigde toestemmingsformulieren beschikt als je naar het buitenland wilt gaan. Je kunt ze hier downloaden. Deze papieren zijn m.n. nodig als je met je kind naar je vakantiebestemming wilt vliegen. Voor meer informatie klik hier. Als je ex jou geen toestemming wil geven voor vertrek naar het buitenland, kun je aan de rechter toestemming vragen. Wij kunnen je adviseren en bijstaan.

Tip 2: Contact met de andere ouder

Houd er rekening mee dat je kinderen –hoe leuk de vakantie ook is- je ex kunnen missen. Laat dat toe en geef ze de mogelijkheid om contact te zoeken met die andere ouder. Zo is het bijvoorbeeld fijn om even te bellen of te mailen als je goed bent aangekomen op je bestemming. Houd rekening met de leeftijd van je kinderen.

Spreek contact af

En zijn je kinderen met je ex op vakantie, spreek dan af wanneer jij contact zoekt. Houd dat contact beperkt; dagelijks bellen of Whatsappen is niet fijn voor je kind. Oók niet als hij/zij jou verschrikkelijk mist. Zorg ervoor dat je kind zich niet schuldig voelt omdat jij op dat moment géén vakantie hebt.

Informeer je ex

Is er tijdens jullie vakantie iets gebeurd dat grote indruk op je kind heeft gemaakt, informeer je ex dan daar over. Voor je kind is het heel fijn als jullie samen ouders kunnen zijn.

Tip 3: Gun je kind rust

Vakantie is bedoeld om uit te rusten. Toen ik een tijdje terug van een puber hoorde wat zijn vakantieplannen waren, schrok ik. Er was geen enkel rustmoment. Zowel met vader als met moeder stonden grootse vakanties in het buitenland gepland. Eerst drie weken kamperen in Zuid-Frankrijk met vader, zijn nieuwe vriendin en haar zoontje en aansluitend 3 weken naar een huisje in Italië met moeder, haar vriend en zijn 2 kinderen. Dan nog een lang familieweekend in een huisje in Overijssel omdat opa 75 jaar werd en tussendoor nog een zeilkamp gepropt. Hij was geen moment zonder programma of thuis. Hoe goed bedoeld ook, de ouders leken wel verwikkeld in een wedstrijd wie de leukste vakanties organiseert.  Dit kind werd geen rust gegund. En dat terwijl pubers het liefst de hele dag thuis op hun bed liggen met een tablet of spelcomputer! Bekijk het vakantieprogramma daarom ook eens door de ogen van je kind. Het is niet nodig om altijd weg te gaan. Probeer dit met je ex te bespreken. Misschien kunnen jullie samen de vakanties zo verdelen, dat iedereen aan zijn trekken komt én uitrust.

Tot slot, zie je er tegenop om alleen het je kinderen op vakantie te gaan? Er zijn tal van vakanties voor alleenstaande ouders. Dat kan zowel voor jou als voor je kind(eren) erg leuk zijn. Op het internet vind je wellicht iets wat bij jullie past.

Een mooie zomer!

Tip 1: In 2016 voor de laatste keer kinderalimentatie als aftrekbare schuld

Je kan in de belastingaangifte over 2016 voor de laatste keer (zie belastingdienst) de waarde van de kinderalimentatie, die je hebt betaald, als schuld in box 3 opgeven. Met ingang van 1 januari 2017 is dit niet meer mogelijk. Hoe je de waarde van de schuld moet berekenen vind je op de site van de belastingdienst (zie voorwaarden).

Tip 2: Goede afspraken maken: herziening van de aangifte

Zoals wij eerder schreven (zie blog Clasien van de Pas) is het altijd aan te bevelen om in overleg met je ex-partner aangifte te doen. Hoe minder je belasting hoeft te betalen hoe beter. Maar doet dit ook recht aan de werkelijkheid tijdens de periode van scheiding? Het kan het zijn dat jij de hypotheekrente hebt betaald en dat het gunstiger is als je ex-partner de hypotheekrente aftrekt. Jij verwacht dat de teruggave wel wordt verrekend met jou. Maar wat als dit niet gebeurd? Het Gerechtshof heeft beslist (zie beslissing) dat als met jouw toestemming de aangifte is gedaan, jij je eigen aangifte niet kan herzien om zo alsnog de hypotheekrente af te kunnen trekken. Hiervoor heb je toestemming van je ex nodig. En of deze zit te wachten op een nieuwe aanslag, en een deel van de belastingteruggave moet terugbetalen, is de vraag.

Tip 3: Wel of niet over heel 2016 fiscaal partners?

Je hebt in april 2016 besloten om te gaan scheiden en in mei 2016 betrek je een andere woning en je schrijft je op dat adres in. In augustus 2016 dien je een verzoek tot echtscheiding in. Vanaf augustus 2016 zijn jullie dan geen fiscaal partners meer. Toch kan je nog wel kiezen om over heel 2016 fiscaal partners te zijn (zie link). Dat kan, als je daarover goede afspraken maakt, veel geld schelen en is dus wederom een reden om met elkaar in gesprek te blijven.

Te vaak hoor ik een cliënt zeggen: ‘Hadden we toch maar huwelijksvoorwaarden gesloten voordat we trouwden’. In de toekomst zullen minder mensen spijt hebben, want de wet gaat veranderen; waarschijnlijk per 1 januari 2018 al. De samenleving wordt internationaler, daarom is het belangrijk dat Nederland aansluit bij de internationale standaard. Dit voorkomt misverstanden bij het aangaan van een huwelijk of geregistreerd partnerschap met een buitenlandse partner of wanneer iemand erft vanuit het buitenland. De Nederlandse versie van de gemeenschap van goederen vind je bijna nergens ter wereld en dat begint te wringen. Als je hier geen huwelijksvoorwaarden maakt, ben je automatisch in gemeenschap van goederen gehuwd. Al het vermogen en alle schulden van verleden en toekomst worden daardoor gezamenlijk. Voor het geregistreerd partnerschap geldt hetzelfde.

Vast leggen notariële akte

Veel Nederlanders willen daar vanaf omdat het lastig is bij een scheiding in het buitenland. Maar ook omdat ze niet willen dat een erfenis of schenking in de gemeenschap valt. Ouders willen wel hun kind iets nalaten of schenken, maar niet hun schoondochter of schoonzoon. Helaas vergeten ouders soms om dit vast te leggen in een notariële akte. Een Nederlandse notaris zorgt wel voor een uitsluitingsclausule, maar een buitenlandse notaris niet. Ontvang je dus een buitenlandse schenking of erfenis, dan valt die in de gemeenschap en krijgt je partner dus de helft.

Nieuwe wet

Door de nieuwe wet verandert dit voor iedereen die vanaf 2018 trouwt. Privévermogen van vóór het huwelijk, de nalatenschap en de schenking vallen dan buiten de gemeenschap. Een uitsluitingsclausule is niet meer nodig. Voor iedereen die al getrouwd of geregistreerd was blijft echter de huidige wet gelden.